Yıllık izin kaç gün? Süreler ve haklar
Yıllık ücretli izin, aynı işverende bir tam yılını dolduran işçinin hakkıdır (4857 sayılı İş Kanunu m.53). Süre kıdeme bağlıdır: 1–5 yıl arası (beş yıl dahil) 14 gün, beş yıldan fazla on beş yıldan az 20 gün, 15 yıl ve üzeri 26 gün. 18 yaş ve altı ile 50 yaş ve üzeri işçiler için taban 20 gündür.
Kıdeme göre yıllık izin süreleri (4857 m.53)
İş Kanunu, yıllık ücretli izni kıdemle artan üç basamaklı bir taban olarak kurar: hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olan işçiye yılda en az 14 gün, beş yıldan fazla on beş yıldan az olana en az 20 gün, on beş yıl ve daha fazla olana en az 26 gün izin verilir. Bu sayılar asgaridir. İş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi daha uzun süre tanıyabilir, daha kısasını kararlaştıramaz.
İki grup için kıdemden bağımsız bir taban vardır: 18 yaş ve altındaki ile 50 yaş ve üzerindeki işçilere verilecek izin 20 günden az olamaz (m.53). Yer altı işlerinde çalışan işçilerin izin süreleri ise her kademede dörder gün artırılarak uygulanır (m.53).
Kıdeminize ve yaşınıza göre kaç gün izniniz olduğunu yıllık izin hesaplama aracıyla birkaç saniyede bulabilirsiniz.
Bir tam yıl koşulu ve kıdemin hesabı
Yıllık izne hak kazanmak için işçinin, deneme süresi de içinde olmak üzere aynı işverende en az bir tam yıl çalışmış olması gerekir (m.53). İlk yıl dolmadan yasal izin hakkı doğmaz. Hak, işe giriş yıldönümünde doğar ve sonraki her yılın izni, bir önceki hakkın doğduğu günden itibaren hesaplanan yeni hizmet yılının dolmasıyla yeniden doğar (m.54).
Kıdem hesabında işçinin aynı işverenin bir veya birden çok işyerinde geçirdiği süreler birleştirilir (m.54), işveren içinde şube ya da lokasyon değişikliği kıdemi sıfırlamaz. Buna karşılık, nitelikleri gereği bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara yıllık ücretli izin hükümleri uygulanmaz (m.53).
İzin nasıl kullanılır: bölme, yol izni ve tarih planlama
İzin, tarafların anlaşmasıyla bölümler hâlinde kullanılabilir, ancak bir bölümün en az 10 gün olması zorunludur (m.56, 2016 değişikliği). İzin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri izinden sayılmaz (m.56) — yani 14 günlük izin, takvimde araya giren tatiller kadar uzar. İznini işyerinin bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek işçiye, talep etmesi ve belgelemesi hâlinde gidiş-dönüş toplamda 4 güne kadar ücretsiz yol izni verilir (m.56).
İzin tarihini belirlemek işverenin yönetim hakkına girer: işçi, iznini kullanmak istediği zamandan en az bir ay önce yazılı olarak bildirir (Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği m.7). İşveren veya izin kurulu, işin gereklerini gözeterek farklı bir dönem belirleyebilir ve işçinin istediği tarihle bağlı değildir (Yönetmelik m.8). İşçi sayısı yüzden fazla olan işyerlerinde izin planlamasını işçi ve işveren temsilcilerinden oluşan izin kurulu yürütür (Yönetmelik m.15).
Yıllık izin dinlenme amaçlıdır: izindeyken başka bir işte ücret karşılığı çalışan işçiden, çalıştığı günlere ait izin ücreti geri alınabilir (m.58).
İzin ücreti, işten ayrılma ve zamanaşımı
İzin ücreti, işçinin çıplak brüt ücreti üzerinden hesaplanır: fazla mesai karşılıkları, primler ve sosyal yardımlar hesaba katılmaz (m.57). İşveren bu ücreti, işçi izne başlamadan önce peşin ödemek veya avans olarak vermek zorundadır (m.57). İşveren ayrıca çalışanların izinlerini gösterir bir izin kayıt belgesi tutmakla yükümlüdür (m.56).
Hesap formülü basittir: günlük izin ücreti, aylık çıplak brüt ücretin 30'a bölünmesiyle bulunur. İzin ücreti bu tutarın kullanılan izin günü sayısıyla çarpımıdır. Örneğin çıplak brüt ücreti 60.000 TL olan işçi 14 gün izin kullandığında izin ücreti 2.000 × 14 = 28.000 TL brüttür — bu tutar izin süresince ödenen olağan ücrettir, maaşa ek bir ödeme değildir.
Yıllık izin hakkından vazgeçilemez (m.53). İş ilişkisi sürerken izin paraya çevrilemez ve kullanılmayan günler sönmez, birikir. İzin alacağı ancak iş sözleşmesi sona erdiğinde ücrete dönüşür: kullanılmamış tüm izinlerin ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki son çıplak brüt ücret üzerinden ödenir (m.59). Bu alacakta zamanaşımı, sözleşmenin sona erdiği tarihten itibaren 5 yıldır.
Özel durumlar: kısmi süreli çalışma ve deneme süresi
Kısmi süreli (part-time) veya çağrı üzerine çalışanlar, yıllık ücretli izin hakkından tam süreli çalışanlar gibi yararlanır ve farklı işleme tabi tutulamaz (Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği m.13): bir tam yılı dolduran part-time işçi de kıdemine göre 14, 20 veya 26 günlük izne hak kazanır. Deneme süresi de kıdemden sayılır — bir yıllık bekleme süresi, deneme süresinin ilk günü dâhil işe girişten itibaren işler (m.53).
Raporlu günlerin izinden sayılıp sayılmadığı, cumartesi günlerinin durumu, izinde işe çağrılma gibi özel soruların her biri bu rehbere bağlı ayrı soru sayfalarında ayrıntılı olarak yanıtlanıyor.
| 1–5 yıl kıdem (5. yıl dahil) | En az 14 gün |
| 5 yıldan fazla, 15 yıldan az | En az 20 gün |
| 15 yıl ve üzeri | En az 26 gün |
| 18 yaş ve altı / 50 yaş ve üzeri | En az 20 gün |
| Yer altı işleri | Her kademeye 4 gün eklenir |
| Hak kazanma koşulu | Aynı işverende 1 tam yıl (deneme süresi dahil) |
Sık sorulan sorular, tek tek yanıtlı
Sık sorulanlar
İşçi, deneme süresi de dâhil olmak üzere aynı işverende bir tam yılını doldurduğu gün yıllık ücretli izne hak kazanır (4857 sayılı İş Kanunu m.53). Sonraki yılların izni, her hizmet yılının dolduğu tarihte — yani işe giriş yıldönümünde — yeniden doğar (m.54).
Beşinci yılını dolduran işçinin o yıl hak ettiği izin 14 gündür, çünkü m.53 ilk kademeyi 'beş yıla kadar (beş yıl dahil)' olarak tanımlar. 20 günlük süre kıdem beş yılı aştığında, yani yerleşik Yargıtay uygulamasına göre altıncı hizmet yılının dolmasıyla hak edilen izinden itibaren uygulanır.
Yıllık iznin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkıdır: işçi izni kullanmak istediği tarihi en az bir ay önce yazılı olarak bildirir, ancak işveren işin gereklerine göre farklı bir dönem belirleyebilir ve işçinin istediği tarihle bağlı değildir (Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği m.7-8). İşçi sayısı yüzden fazla olan işyerlerinde bu planlamayı izin kurulu yürütür (Yönetmelik m.15).
İzin ücreti çalışanın çıplak brüt ücreti üzerinden hesaplanır. Fazla mesai, prim ve sosyal yardımlar hesaba katılmaz (4857 m.57). Günlük tutar, aylık çıplak brütün 30'a bölünmesiyle bulunur. İzin ücreti bu tutarın izin günü sayısıyla çarpımıdır — örneğin 60.000 TL brüt ücretle 14 gün izin için 28.000 TL. İşveren bu ücreti, işçi izne başlamadan önce peşin olarak ödemek veya avans olarak vermek zorundadır (m.57).
Kısmi süreli veya çağrı üzerine çalışanlar, yıllık ücretli izin hakkından tam süreli çalışanlar gibi yararlanır ve farklı işleme tabi tutulamaz (Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği m.13). Bir tam yılı dolduran part-time çalışan da kıdemine göre 14, 20 veya 26 günlük izne hak kazanır.
İzin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz (4857 m.56). Örneğin 14 günlük iznini kullanan bir çalışanın izni, araya giren hafta tatilleri ve resmî tatiller kadar takvimde uzar.
Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği, kanundaki hakkın uygulamada nasıl kullandırılacağını düzenler: işçinin izin tarihini en az bir ay önceden yazılı bildirmesi ve işverenin işin gereklerine göre tarihi belirleme yetkisi (m.7–8), yüzden fazla işçi çalıştıran işyerlerinde izin kurulu kurulması (m.15), Nisan başı ile Ekim sonu arasında toplu izin uygulanabilmesi (m.10) ve her işçi için izin kayıtlarının tutulması bu yönetmeliğin konusudur.
Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği, 4857 sayılı İş Kanunu m.60 uyarınca çıkarılmıştır ve iznin kullandırılma usulünü düzenler: işçinin yazılı izin isteği ile işverenin buna cevabı, işçi sayısı yüzden fazla olan işyerlerinde bir işveren ve iki işçi temsilcisinden oluşan izin kurulu, Nisan ayı başı ile Ekim ayı sonu arasında uygulanabilen toplu izin ve her işçinin hak ediş tarihleriyle kullandığı izinlerin işlendiği izin kayıt belgesi. Kısmi süreli çalışanların tam süreli çalışanlarla eşit izin hakkı da bu yönetmelikte yer alır.