Yıllık izin

1 Hafta Yıllık İzin Kaç Gün Sayılır?

Pazartesiden pazara bir takvim haftası yıllık izin, kural olarak 6 gün izin hakkından düşer: 4857 sayılı İş Kanunu m.56 gereği izne rastlayan hafta tatili (pazar) izinden sayılmaz. Cumartesi çalışılmayan işyerlerinde bile cumartesi, Yargıtay'a göre işgünü kabul edilir ve izinden düşülür. Sözleşmede aksine açık hüküm varsa 5 gün düşer.

Kural: pazar düşülmez, cumartesi kural olarak düşülür

Bir takvim haftası boyunca (pazartesi–pazar) izne ayrılan çalışanın yıllık izin bakiyesinden 7 değil 6 gün eksilir. 4857 sayılı İş Kanunu m.56, izin süresine rastlayan hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinin izin süresinden sayılmayacağını söyler. Haftalık düzende bu, pazar gününün hesaba katılmaması demektir.

Cumartesi günü çalışılmayan, yani haftada 5 gün çalışılan işyerlerinde de sonuç değişmez. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin ilke kararına göre (E. 2021/897, K. 2021/5272) hafta tatili, 45 saatlik çalışma haftasını izleyen 24 saatlik dinlenmedir (m.46, m.63). Cumartesi bu tanıma girmez. Fiilen çalışılmayan cumartesi "akdi tatil"dir, hafta tatili değildir — izin hesabında işgünü kabul edilir ve bakiyeden düşülür.

İstisna sözleşmededir: bireysel iş sözleşmesinde ya da toplu iş sözleşmesinde cumartesi de pazar gibi hafta tatili günü olarak belirlenmişse, izne rastlayan cumartesi ve pazar günlerinin ikisi de m.56/5 gereği izinden sayılmaz ve bir takvim haftası izin bakiyeden 5 gün eritir. Bunun için hükmün ayrıca yıllık izinden söz etmesi gerekmez. Yargıtay aynı kararda tersini de söyler: sözleşme cumartesiyi hafta tatili sayarken yıllık izin hesabında işgünü olarak sayılacağını açıkça yazıyorsa, yalnızca pazar günleri düşülmez ve hafta yine 6 gün eritir.

Örnek hesaplar

Pazartesi–cuma izin: 5 gün düşer. Aralığa hafta tatili ya da resmi tatil girmediği için beş günün tamamı hesaba katılır. Çalışan önceki ve sonraki hafta sonlarıyla birlikte fiilen 9 takvim günü işten uzak kalır.

Pazartesi–pazar (tam takvim haftası): kural olarak 6 gün düşer — cumartesi işgünü sayılır, pazar sayılmaz. Sözleşmede cumartesiyi hariç tutan açık hüküm varsa aynı hafta 5 gün eritir. İki tam takvim haftası izinde iki pazar düşülmez: bakiyeden 12 gün eksilir.

Resmi tatil denk gelirse hesap bir gün daha kısalır: örneğin 30 Ağustos Zafer Bayramı'nı kapsayan pazartesi–pazar izni 6 değil 5 gün düşürür, çünkü genel tatil günleri de m.56 gereği izinden sayılmaz. Bu sayım yöntemiyle 14 günlük yasal alt sınır, tek blok halinde kullanıldığında 16 takvim gününe karşılık gelir.

Bir haftalık izin planlarken bölünme kuralı

Yıllık izin tek seferde kullanılmak zorunda değildir: taraflar anlaşırsa bölünebilir ve 2016 değişikliğinden beri tek yasal koşul, bölümlerden birinin en az 10 gün olmasıdır (m.56). Bir haftalık dilim, yıl içinde bu 10 günlük blok korunduğu sürece hukuka uygundur.

İK tarafında asıl iş, talep edilen aralıktaki hafta tatillerini ve resmi tatilleri ayıklayıp bakiyeden doğru gün sayısını düşmektir. Cumartesi kuralı sözleşmeden sözleşmeye değişebildiği için bu hesabı elle tutmak hataya açıktır. İtiraz da çoğunlukla tam bu noktada çıkar.

Pazartesi–cuma izin5 gün düşer
Pazartesi–pazar (takvim haftası)Kural olarak 6 gün düşer
Pazar (hafta tatili)İzinden sayılmaz (m.56)
CumartesiSözleşmede aksi yoksa işgünü sayılır (Yargıtay)
Resmi tatillerİzinden sayılmaz (m.56)
İki takvim haftası izin12 gün düşer

Sık sorulanlar

Cumartesi, iş sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde aksine açık hüküm yoksa yıllık izin hesabında işgünü sayılır ve bakiyeden düşülür. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi bunu ilke kararıyla netleştirmiştir (E. 2021/897, K. 2021/5272): haftada 5 gün çalışılan işyerinde çalışılmayan cumartesi "hafta tatili" değil "akdi tatil"dir ve m.56'daki istisnaya girmez.

Pazartesi–cuma aralığındaki 5 işgününün tamamı bakiyeden düşer. Aralığa hafta tatili ya da resmi tatil denk gelmediği sürece düşülmeyecek gün yoktur. Çalışan, önceki ve sonraki hafta sonlarıyla birlikte fiilen 9 takvim günü işten uzak kalır.

İzne rastlayan ulusal bayram ve genel tatil günleri, 4857 sayılı İş Kanunu m.56 gereği izin süresinden sayılmaz: o günler bakiyeden düşülmez ve izin fiilen o kadar uzar. Örneğin 30 Ağustos'u kapsayan pazartesi–pazar izni 6 değil 5 gün eritir.

Yıllık izin, tarafların anlaşmasıyla bölünerek kullanılabilir. Tek yasal koşul, bölümlerden birinin en az 10 gün olmasıdır (m.56, 2016 değişikliği). Bu 10 günlük blok yıl içinde korunduğu sürece kalan izin bir haftalık ya da daha kısa dilimler halinde kullanılabilir.

Süre kıdeme bağlıdır: hizmeti 1–5 yıl (beş dahil) olana en az 14, 5 yıldan fazla 15 yıldan az olana en az 20, 15 yıl ve üzerine en az 26 gün izin verilir (4857 sayılı İş Kanunu m.53). 18 yaş ve altı ile 50 yaş ve üzeri çalışanlar için taban 20 gündür. Bu sayfadaki cumartesi–pazar kuralları, bu günlerin takvimde nasıl eridiğini belirler.