Reklamımızı yapay zekayla yaptık.

OttoHR küçük bir ekip. Sadece şunu söylemek için haftalarca mekan keşfi, oyuncu seçimi ve renk düzenlemesiyle uğraşmak istemedik: işe alım basit olmalı ve yapay zeka yardımcı olabilir. Bu yüzden işi, inandığımız araçlara bıraktık.

Brief tek satırdı: “Yoğun ama gereksiz işler ortadan kalktığında çalışmanın nasıl hissettirdiğini göster.” Doksan saniye. Kamera karşısında konuşan kimse yok. Editöryel, tek renk, sakin.

Senaryo büyük bir dil modeliyle yazıldı ve elle düzenlendi. Görüntüler metin komutlarından kare kare üretildi, ardından yükseltilerek tek bir kurguda birleştirildi. Seslendirme sentetik: sevdiğimiz bir ses seçtik, ona bir ton verdik ve okuttuk.

Müzik de üretildi. İki dakikalık özgün müzik, bir saatin altında bestelenip mikslendi. Sample yok, telif derdi yok, ajans yok.

Az önce izlediğiniz her şey, görüntü, ses, metin, yapay zekayla yapıldı. Elle yaptığımız tek şey zevkti.

Bu kalitede geleneksel bir reklam altı haneli rakamlardan başlar ve oradan yukarı tırmanır. Bizimki bunun küçük bir kesrine, bir haftalık akşam mesaisiyle mal oldu. Bu bir hava atış değil, asıl mesele bu.

Aynı dönüşüm işe alımda da yaşanıyor. Eskiden bir ekip gerektiren işler, özgeçmiş ayıklama, mülakat planlama, ret e-postaları yazma, artık hiç uyumayan bir yazılım tarafından arka planda yapılabiliyor. İnsanlara kalan kısım gerçekten önemli olan: sohbet.

Yapay zeka hatalar yapar. İlk kurgumuzda bir aday teklif mektubunu yanlış eliyle imzalıyordu ve organizasyon şemasında beş tane Sarah vardı. Tekrar tekrar ürettik ve düzenledik.

Üründe de buna böyle yaklaşıyoruz. Ağır işi yapay zeka yapar, ama her zaman döngüde bir insan vardır. Siz onaylarsınız. Siz karar verirsiniz. Robot sadece önce sizi tablolarda boğulmaktan kurtarır.